
نمی دونم چمه! فقط اینو می دونم که یه چیزی هست توی گلوم که نمی ذاره نفس بکشم
یه چیزی هست توی مخم که نمی خواد فکر کنم
فکر کنم این جایی که می گن خونه ی خداس و باید طوافش رو کرد دل منه!!!!!! آخه خورد شده٬ داغونه! فقط هر چی می گردم صاحب خونه رو پیدا نمی کنم!
آخر ای ماه چه می تابی؟ آه چهره ی مرده تماشایی نیست
تصویر نوشت: کار پرویز شاپور است
بیت نوشت: کار فریدون مشیری ست
حیف که جرات گفتن بعضی حرفا رو ندارم، وگرنه.. برای این حرفا حتی خودمم نامحرمم، چه برسه دیگری.. یکی از این حرفا حقیقت دله که سر تا پاشو رو هم بزاری..... فقط می گم، نگرد، نیست.. دل دلی هم نکن..
همون حکایت گشتم نبود٬ نگرد نیست!
می گم این نظر خصوصی ماجراش چیه؟ اگه این جوریاس، منم نظر گذاری بلاگو وا کنم و دیگه نگران خصوصیاش نباشم ;)
تو وا کن هرکی خواست برات خصوصی بفرسته آدرس ایمیل بذار همون جا از شرش خلاص شو D:
وا!!! اینکه عمومی شد!! پس واسه چی، سر بچه مردم گول مالیدی و تیک خصوصی گذاشته بودی! حالا خوبه حرفای خارج محدوده نگفته بودم ;))
آقا جان آمدیم امتحانکی داشته باشیم دیدیم نشد! هنوز هم پاکش نکردیم!!! امیدوارم تلاشمان نتیجه بدهاد!
:)
برو طواف دلی کن که کعبه ی مخفی ست آن
به به به! رویا خانِم!!!
سلام
احتمالا عاقش شده ای.
عاشق نه ها! عاقش!!
اگر اینی که شما گفته ای شده ام٬ نمی دانم چی چی شده ام!!!!
حتما راست می گویی! :)