د ست روی دست

نمی فهمم چرا دنیا چنین رنگ است 

گرفتن دادِ بیدادی، با جنگ است! 

که مشکل را گره کور است  

که چاره جز جویدن نیست 

و گِردی را به دندان های خون آشام خوب می بینم 

نه با خنجر 

که گردن را به نرمی، سخت می برند 

نه این جا جای بدکاران 

که این جا جای بی یاران 

صدای من که خاموشم 

در این سودا چو فریاد است!!! 

"آی مردم 

آی خنجرهاتان به رو بسته 

ز پشت سر نیید آگه 

کار از کار بگذشته..."